دلشرم

...
و هیچ کس هزار و یک شب نگاه بی‌قرار را
در
این توهم سکوت موزیانۀ زمان
نرفت
تا که بشنود
حساب
کار آسمان به دست‌های بی‌طراوت من و تو خیره مانده است
چه
قدر می‌شود مگر همیشه قصه را دوباره خواند؟
چه
قدر ما -من و تو- ساده‌ایم
چه
قدر در سواری مسیر بادها پیاده‌ایم
 
به
گوش باش آسمان
که
چشم‌های من از این همه نیاز بی‌صداقت زمانه آب هم نمی‌خورد
بگو
به او که ...